bedavachat

Dostu yok gecelerin
geceler çok uzun
geceler bir ömür
ömür dediğin bir tutam ümit
ümidi yok yarınların
tıpkı senin yokluğun gibi
ve ben biraz daha sana hasret…
hasret bir ip boğazıma düğümlenmiş
düğümler her tarafımda
bütün yolllar kör düğüm
ve ben biraz daha ölüyorum
sensizliğin ortasında

sevgisizlik
insanların üzerine öyle çöreklenmişki kiminin sevgisi artık çıkarlarla birlikte olmuş.saglam kalan dostlukların yerine
artık ihanetler baş göstermiş.
yalan dünyanın sahte güzelliklerine kapılıp ümitlerin pesinde umutsuzca koşan insanlar belkide bir arayış içine girmenin çabası içindeler.

neyin gerçek neyin yalan olduğunu bilmeden bırakmışlar kendilerini kaderin çizdigi yola hayata tutunacak bir dalı olmadığını düşünen insanlar çareyi ölümle bulmaya kalkıyor.
arkadaki sevenlerini bile düşünmeden,evladı arkasından gözyası dökerken onlar sonsuz mutluluk sandıkları diyara gitmenin paşine düşme derdindeler.

bizler sevdiklerimize nezaman sarılmayı düşünyoruz bilmiyorum sadece varlıgını bilmek yetiyor belkıde ama yokluğu varlıgını bilmekten daha acı geliyor nedense.

bunların farkında oldugumuz bır yasam çizgisini neden degiştirmekten bukadar korkuyoruz neden sevdıgimizin kıymetini sadece öldügünde biliyoruz.

unutulmuş sevgilerin acısını yanlızca insanların kalpleri çeker. insanların bu acıyı çekmemesi için sevdiklerine sımsıkı sarılmaları yeter